Życie wśród piękna - Medyczna Szkoła Policealna nr 3 im. dr Andrzeja Krocina w Warszawie ZAPRASZAMY!

Szukaj
Kontakt
Historia szkoły
Aktualności
Idź do spisu treści

Menu główne

Życie wśród piękna

Z życia szkoły > Poznajemy Warszawę

„Życie wśród piękna - świat chińskiego uczonego”

W dniu 27 listopada 2016 r. byliśmy na wystawie w Muzeum Narodowym, gdzie obejrzeliśmy unikatowe eksponaty z Chińskiego Muzeum Narodowego   w Pekinie.

Wystawa przedstawia literati - urzędnika w dawnych Chinach ale jednocześnie człowieka uczonego, będącego przedstawicielem elity społeczeństwa. Literati to ludzie nie tylko doskonale wykształceni, którzy przeszli wszelkie stopnie tradycyjnej edukacji, ale także mieli w sobie rozbudzony artystyczny gust, stając się jednocześnie malarzami, poetami, pisarzami i muzykami,  niejednokrotnie kolekcjonerami sztuki, tworzącymi kanony piękna.                       O przynależności do tej grupy nie decydowało urodzenie lecz wykształcenie, potwierdzone zdaniem egzaminów. Proces edukacji był bardzo drogi               i nierzadko cała wioska zbierała pieniądze żeby wykształcić jednego urzędnika.

Obejrzeliśmy różnorodne wyroby rzemiosła artystycznego, jak ozdoby z kamieni szlachetnych, bogato reprezentowaną ceramikę       z mnogością szkliw i bogactwem zdobień, tkaniny, wyroby z drewna czy metalu oraz zwoje malarskie, czyli obrazy zwijane               w rulony.

Ch
ińczycy posiedli też jeden z największych skarbów – papier, dzięki czemu kaligrafia stała się też ważną dziedziną wykształcenia, w której   osiągali mistrzostwo. Widzieliśmy także zestawy przyborów i materiały potrzebne do jej powstawania.

Ceniona była umiejętność gry w go (ok 2000 lat p.n.e) lub szachy. Ten, kto osiągał sukcesy w grze w szachy, uchodził za człowieka wykształconego. Gra nie tylko dostarczała rozrywki, ale również kształtowała charakter, co jeszcze bardziej podnosiło status społeczny.

Chińczycy lubowali się w kamieniach szlachetnych. Pięknym i popularnym kamieniem był nefryt - zielonkawy kamień szlachetny, uważany za amulet wzmagający siły życiowe i chroniący od wszelkich chorób, posiadający niezwykłą moc uzdrawiania ciała, przez co zwany był także kamieniem życia. Jeden z chińskich cesarzy spał w łożu wyrzeźbionym z bryły nefrytu
.

Pokazane malarstwo, obok rycin głównie pejzażowych na jedwabiu, wykonane jest charakterystyczną techniką, całkowicie różniącą się od realistycznego malarstwa zachodniego. Stanowi jakby rodzaj osobistej interpretacji otaczającej rzeczywistości. Często pojawiający się smok to jedno z najważniejszych zwierząt w chińskiej kulturze, symbol chińskiego cesarza, przedstawiany także na chińskiej fladze.
Te arcydzieła na ogół nie powstawały na sprzedaż, a stanowiły po prostu prezenty dla dobrych przyjaciół.


Kultura parzenia i picia herbaty to też chińska tradycja, która została wyniesiona w Chinach do rangi sztuki. Właśnie herbacianym naparem delektowali się literati  podczas studiowania naukowych ksiąg.



Wystawa ukazuje też sylwetkę Konfucjusza, największego chińskiego filozofa, żyjącego na przełomie VI i V wieku p.n.e. zajmującego się etyczno-filozoficznymi zagadnieniami
Uważał on, że społeczeństwo może osiągnąć harmonię tylko poprzez wiedzę, wierzył w ideał państwa scentralizowanego, w którym główną rolę odgrywałaby moralność. Zapoczątkował tradycję nazywaną w Chinach „szkołą ru” czyli konfucjanizm, uznawaną dziś za istotny element rozwoju państw wschodniej Azji.
Nauki Konfucjusza miały znaczący wpływ na sposób myślenia Chińczyków. Jego teksty zostały zebrane w Sześcioksiąg i stały się podstawą edukacji w „Państwie Środka”.


Wystawa pokazała nam kraj o niezwykłej kulturze i tradycji, gdzie czas odmierza się dynastiami panujących, pisanie jest sztuką, szczęście przynosi smok a urzędnik jest także artystą i erudytą przez setki lat kształtującym moralne, polityczne, kulturalne i społeczne fundamenty państwa.

 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego